# Błonnik w karmie dla psa i kota – dlaczego jest ważny dla zdrowia pupila?

- Opublikowano: 2026-08-20
- Zaktualizowano: 2026-10-06
- Adres: https://bellywelly.eu/a/blonnik-w-karmie-dla-psa-i-kota-dlaczego-jest-wazny-dla-zdrowia-pupila-i94

Kiedy wybieramy karmę dla psa lub kota, najczęściej zwracamy uwagę na mięso, białko i tłuszcz. Błonnik rzadziej przyciąga uwagę, choć również pełni określoną funkcję w diecie. Wpływa przede wszystkim na pracę przewodu pokarmowego, sposób, w jaki treść pokarmowa przechodzi przez jelita, oraz konsystencję kału.
Błonnik pokarmowy to grupa składników, których organizm psa i kota nie trawi za pomocą własnych enzymów.

20 sierpnia 2026

## Błonnik w karmie dla psa i kota – dlaczego jest ważny dla zdrowia pupila?

![](https://bellywelly.eu/files/BW-ARTICLE-IMG/web/blonnik_web.jpg)

Kiedy wybieramy karmę dla psa lub kota, najczęściej zwracamy uwagę na mięso, białko i tłuszcz. Błonnik rzadziej przyciąga uwagę, choć również pełni określoną funkcję w diecie. Wpływa przede wszystkim na pracę przewodu pokarmowego, sposób, w jaki treść pokarmowa przechodzi przez jelita, oraz konsystencję kału.

Błonnik pokarmowy to grupa składników, których organizm psa i kota nie trawi za pomocą własnych enzymów. Część z nich może jednak zostać wykorzystana przez mikroorganizmy żyjące w jelicie grubym.

**Błonnik rozpuszczalny i nierozpuszczalny**

Różne rodzaje błonnika mogą w odmienny sposób wpływać na przewód pokarmowy. Błonnik rozpuszczalny pochłania wodę i zwiększa swoją objętość, dzięki czemu może wpływać na konsystencję treści pokarmowej i tempo jej przesuwania się przez jelita. Część tego włókna jest także fermentowana przez bakterie jelitowe.

Błonnik nierozpuszczalny pozostaje w dużej mierze niezmieniony i zwiększa objętość treści pokarmowej, wspierając jej przemieszczanie się przez jelita. Jednym z przykładów jest celuloza.

W recepturach karm wykorzystuje się różne źródła włókna, takie jak celuloza, łuska psyllium, wysłodki buraczane czy inulina. Ich działanie nie jest identyczne, dlatego przy ocenie karmy nie wystarczy spojrzeć na samą zawartość błonnika – ważne jest również jego źródło i właściwości.

**Co błonnik ma wspólnego z bakteriami jelitowymi?**

Część włókna trafia do jelita grubego w postaci, która może zostać wykorzystana przez bakterie jelitowe. Szczególne znaczenie mają tutaj prebiotyki, czyli składniki stanowiące pożywkę dla określonych mikroorganizmów. Przykładami są inulina i fruktooligosacharydy.

W wyniku fermentacji takich włókien powstają m.in. krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, które mogą być wykorzystywane przez komórki jelita grubego. Oznacza to, że błonnik może oddziaływać na przewód pokarmowy nie tylko poprzez swoją objętość czy zdolność wiązania wody, ale również poprzez mikrobiotę.

**Kiedy błonnik może być pomocny?**

Odpowiednio dobrane włókno może znaleźć zastosowanie w żywieniu zwierząt, u których ważna jest kontrola konsystencji kału i regularność wypróżnień. Jego właściwości wykorzystuje się również w dietach wspierających kontrolę masy ciała.

Niektóre rodzaje błonnika zwiększają objętość posiłku, dzięki czemu mogą sprzyjać uczuciu sytości. Jest to szczególnie istotne wtedy, gdy trzeba ograniczyć kaloryczność diety, ale jednocześnie zadbać o jej odpowiednią objętość.

**Czy pies lub kot może mieć za dużo błonnika?**

Tak. Większa ilość nie zawsze oznacza większą korzyść. Nadmiar niektórych rodzajów włókna może obniżać strawność diety, a u części zwierząt powodować gazy, luźniejszy kał lub zwiększenie jego objętości.

Z tego powodu nie warto samodzielnie dosypywać dużych ilości otrębów, psyllium czy innych źródeł błonnika do gotowej karmy. Jeśli pies lub kot ma nawracające problemy z wypróżnianiem, konsystencją kału albo masą ciała, sposób żywienia najlepiej skonsultować z lekarzem weterynarii lub dietetykiem weterynaryjnym.

**Podsumowanie**

Błonnik może pełnić w diecie psa i kota kilka różnych funkcji – od wpływania na pasaż jelitowy i konsystencję kału po wspieranie mikrobioty. Nie ma jednak jednej uniwersalnej ilości odpowiedniej dla każdego zwierzęcia. Liczy się rodzaj włókna, jego ilość oraz dopasowanie do całej receptury i potrzeb pupila.